Η συμβολή του Πανδοχείου στην καθιερωμένη ετήσια ανασκόπηση των εκλεκτών και εκλεγμένων δίσκων του 2026 από το mic.gr, που δημοσιεύτηκε εδώ.
Bassvictim – Forever (VOTB)
Ζήτησα από την τεχνητή μου φίλη μια παραγγελία με δέκα υλικά: α) αλλοπρόσαλλα γυναικεία φωνήματα· β) διπλό στρώμα σα να παίζουν δυο διαφορετικά τραγούδια (αγαπημένη μου ασχολία εδώ και δεκαετίες, να βάζω ταυτόχρονα δυο άσχετα και να βγαίνει ένα πλήρως σχετικό – εδώ το κάνουν μόνοι τους)· γ) να έχει ηλεκτρισμό και ηλεκτρονισμό· δ) να τα καταφέρνει σε αυτό που οι 99 στους 100 ηλεκτρολόγους αποτυγχάνουν, τις μελωδίες· ε) επανάληψη και εμπέδωση· στ) αλλά και το ίδιο το τραγούδι να παραμορφώνει, να υπονομεύει και ενίοτε να ακυρώνει τον εαυτό του. Επίσης ζ) αν αφαιρεθούν τα σύνθια να μοιάζει παιδικό, άντε καθαρό και ξάστερο ποπ τραγούδι, η) ενώ αν εισαχθούν κιθάρες να είναι σαν από κορίτσια της οργής θ) αλλά προπαντός να είναι πνιγμένο σε πλήκτρα διόλου πληκτικά. Και ι) να σε στείλει ρεαλιστικά ή εικονικά στο δρόμο, να μη σε χωράει το μέσα.
Κι εκείνη μου έστειλε τον δίσκο που χάρηκα περισσότερο, τον τρίτο του ντουέτου της αγγλοπολωνής συνθέτριας/τραγουδίστριας Maria Manow και του αγγλοαμερικανού «παραγωγού» Ike Clateman. Στο πεδίο των σχολίων μού έγραψε με το γνωστό της ύφος, «γιατί δεν μου είπες από την αρχή ότι θέλεις electroclashικά πράγματα, αλλά με ενορχηστρώσεις ανορθόδοξες και εντάσεις ανεβοκατεβαστές, με δόσεις από πρώιμους πλην παραπαίοντες Stereolab κι εκείνη την Ισλανδή που ποτέ δεν συμπάθησες, από ποπ σάουντρακ για σειρές ή παιχνίδια manga, από επιταχυμένες γιαπωνέζικες μπάντες σαν εκείνες που άρεσαν στον Momus και τα αντιδραστικά παιδιά των Asobi Seksu;». ΥΓ. Μπορεί τα απανταχού ονόματα συγκροτημάτων και εξώφυλλα να πάνε από το χειρότερο στο χείριστο (εξ ου και η άρνηση ανάρτησής του εδώ), όμως ακόμα βρίσκεται περιεχόμενο που ύπουλα και ωραία σε εθίζει, ακόμα και σε εξαπατά να το ακούσεις σαν κάτι σημερινό, κι ας είναι χιλιοακουσμένο, όπως όλοι και τα πάντα.
Υστερόγραφο: Αυτός είναι ο καθ’ ημάς πιο «μοντερνισμένος» δίσκος του 2026. Αλλά εκείνος που αναμφίβολα θα ακούω και θα ξανακούω τα επόμενα χρόνια είναι άλλος. Αναμείνατε.
Επίσης, πενήντα ένα επιλεγμένα τραγούδια του διεθνούς 2025 (μεταξύ αυτών και τα τρία που επιλέξαμε με απόλυτη μυστικότητα) από τους είκοσι επτά συμμετέχοντες συνεργάτες, εδώ.
Πανδοχείο 