Κι όμως, τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη!
Κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα σ’ ένα ενυδρείο, αν τα ψαράκια αποτελούν μέλη μιας βασιλικής οικογένειας με διακριτές ιδιότητες και ξεχωριστούς ρόλους. Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα χρωματιστά κοστούμια των ψαριών, αυτά που οι ανίδεοι της απανταχού μαγείας ονομάζουν εξωτερική εμφάνιση, είναι τόσα πολλά και σε τόσες παραλλαγές που μπορούν να θαμπώσουν το βλέμμα. Έξω από τους γυάλινους τοίχους οι ένοικοι παρακολουθούν του βιαστικούς του πεζοδρομίου αλλά κάποτε φτάνει και η στιγμή που ένα μικρό κορίτσι στέκει, παρατηρεί και επιλέγει το πορτοκαλί ψαράκι που θα την ακολουθήσει στο δικό της παλάτι. Και θα περίμενε κανείς να αρχίσει να του μιλάει.
Όμως, αιφνιδιασμός. Εδώ έχουμε την αντίστροφη ευκαιρία να διαβάσουμε τις σκέψεις του ίδιου του μικροσκοπικού πλάσματος. Ο διαλεκτός νέος συγκάτοικος χαίρεται για τον άπλετο χώρο, διαθέσιμο για ανεβασιές, βουτιές, ύπτια και τούμπες. Ντρέπεται όταν τον κοιτάζουν οι άλλοι αλλά νοιώθει άνετα όταν βρίσκεται μαζί με το κορίτσι που κολλάει την μούρη του στο τζάμι. Της διηγείται την αρχική του αγωνία, την πρώτη ανταλλαγή βλεμμάτων, την άνοδο από τα ασφαλή πετραδάκια του «βυθού» ως την επιφάνεια της συνάντησής τους. Μοιράζεται την χαρά του για το νέο του όνομα Χαπ Χαπ, την αίσθηση ότι δεν είναι ασήμαντο στα μάτια της, την εντύπωση για τα μεγάλα χαμογελαστά της μάτια, την συνομιλία τους – εκείνο μέσα από μπουρμπουλήθρες. Θυμάται τα λόγια του κοριτσιού για την σαν πέπλο και στολίδι ουρά του, τους χορούς του για να της δώσει χαρά· το όνομά του εξαιτίας της ορμής του στο φαγητό, την αγωνία της όταν αυτό αρρώστησε· την έγνοιά της για την καθαριότητα του σπιτιού του και την αλλαγή του νερού· την συντροφιά της, το τραγούδι της, την ανάγνωση παραμυθιών.
Και τελικά το μικροσκοπικό πλάσμα έχει την αίσθηση πως είναι βασιλιάς στο δικό του παλάτι χωρίς την παραμικρή αίσθηση μοναξιάς. Πώς τα θυμάται όλα αυτά; Τελικά τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη! Κι αν δεν μπορούν να κάνουν ευχή, εδώ συγγραφική αδεία, ο λιλιπούτειος πορτοκαλί βασιλιάς αποτολμά μια και μοναδική: να βρουν και τα άλλα ψαράκια του ενυδρείου κάποιο χέρι που θα τα διαλέξει και θα τους δώσει το δικό τους βασίλειο αγάπης και φροντίδας. Και, πράγματι, πέρα από την αντίστροφη οπτική, χάρη στην οποία διαβάζουμε τις σκέψεις του ζώου απέναντι στη νέα οικογένειά του, στο ήρεμο υποβρύχιο παλάτι του χρυσόψαρου καλλιεργείται ο μυστικός διάλογος ανθρώπων – ζώων και η πολύτιμη ενσυναίσθηση.
Για την εικονογράφο – ζωγράφο ό,τι και να πούμε θα είναι λίγο. Δεν είναι μόνο οι ολόφωτες ζωγραφιές της (με έμφαση στα πλέον αγαπημένα μου χρώματα γαλάζιο, κίτρινο και πορτοκαλί) και όλη η εκφραστικότητα των καρέ αλλά το ίδιο της το συνολικό έργο, οι εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής, τα δεκάδες βιβλία που εικονογράφησε, οι εικαστικές της αποδόσεις σε ποιήματα, σε μια τετράτομη μυθολογία με τις αφηγήσεις του Διονύση Σαββόπουλου, οι διακρίσεις της και όλα τα σχετικά που ανακαλύπτονται και αποκαλύπτονται εδώ.
Εικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη
Εκδ. Διάπλους, 2019, σελ. 32
Μια παρουσίαση από την συγγραφέα, εδώ.
Δημοσίευση και στο Πανδοχείο των παιδιών, εδώ.
Πανδοχείο 