Τζακ Κέρουακ – Ο γυρισμός του ταξιδευτή, εκδ. Απόπειρα, 2007, εισαγ. – μτφ. Γιάννης Λειβαδάς, σ. 165 (Jack Kerouac, Passing through, από το βιβλίο Desolation Angels, 1965).

Ένα πλήθος Αμερικανοί αρρωστημένοι ξαφνικά σε ξένες χώρες πρέπει να νοιώθουν την ίδια κάψα για την παιδική τους ηλικία, όπως ο Γουλφ θυμάται εξαιρετικά βασανισμένος σε κάποιο δωμάτιο της Οξφόρδης το μοναχικό ήχο του μπουκαλιού του γαλατά το ξημέρωμα στη Βόρεια Καρολίνα, η ο Χέμινγουεϋ βλέπει ξαφνικά τα φθινοπωρινά φύλλα του Ανν Άρμπορ σ’ ένα μπουρδέλο στο Βερολίνο. Ο Σκοτ Φιτζ με δάκρυα να τρέχουν από τα μάτια του στην Ισπανία σαν σκέφτεται τα παλιά παπούτσια του πατέρα του στην πόρτα του αγροτικού σπιτιού. Ο Τζώννυ Σμιθ ο Τουρίστας ξυπνάει μεθυσμένος σ’ ένα δωμάτιο με ρωγμές στην Κωνσταντινούπολη κλαίγοντας για παγωτό με σόδα την Κυριακή το Απόγευμα στο Ρίτσμοντ Χιλλ Σέντερ.

Στην Δήμητρα Κολλιάκου

Auguste Strindberg, Απόκρυφο ημερολόγιο, μτφ. Κατερίνα Σουμπασάκου, περιοδικό Η Λέξη, αφιέρωμα Το ημερολόγιο, τ. 59-60 (Νοέμβρης  – Δεκέμβρης 1986), σ. 1174 (χωρίς περαιτέρω ενδείξεις).

[25, 26, 27, 28 Σεπτεμβρίου]

Το παρελθόν μου; Μπορεί κανείς να ξεμπερδέψει τα νήματα της ζωής ενός ποιητή; Έχει κανείς το δικαίωμα να μετανοιώσει για το παρελθόν από το οποίο άντλησε μαθήματα; Και από το γεγονός ότι δεν έβγαλε τον εαυτό του στη σκηνή; Ζήσαμε όπως μπορέσαμε – όχι όπως το θελήσαμε! Το να σέρνεται κανείς στη λάσπη, όπως εγώ, είναι από μόνο του μια τιμωρία! Ό,τι κακό έχω κάνει, στο μεγαλύτερο μέρος του, το έκανα από άγνοια και σε στιγμή πάθους – όπως και άλλα πολλά! Και μήπως δεν τιμωρήθηκα αρκετά; (Δες «Στη Δαμασκό», Τρίτο Μέρος).

Στον Μανόλη Ξεξάκη