J.G.Ballard – Crash (1973) , περ. Re/Search #8-9 (1984), Concrete Island (1974)

Στον εκτυφλωτικά κίτρινο, σκοτεινό ή γκρίζο κόσμο του Μπάλλαρντ οι μηχανές γίνονται έμψυχες και οι έμψυχοι γίνονται μηχανές.

 

David Lodge – Thinks (2002), Roberto Arlt – Os sete loucos (1929), Marjane Satrapi – Persepolis (2000).

Παραμένοντας στην χώρα του χρωματισμένου σκίτσου, οι πέντε έμψυχοι χαρακτήρες ήδη από το εξώφυλλο εκδηλώνουν συναισθήματα προτού τα σώματά τους τεθούν σε πλήρη μυθοπλαστική τροχιά.