Posts Tagged ‘Parts & Labour

29
Σεπτ.
08

Parts & Labour – Receivers (Jagjaguwar, 2008)

Η περίπτωση της Jagjaguwar μου θυμίζει, τηρουμένων των αναλογιών, το βάρος της ετικέτας των παλιών ανεξάρτητων εταιριών: αυτή και μόνο αρκούσε να εγγυηθεί για ένα αποτέλεσμα από αξιοπρεπές έως αξιαγάπητο. Ας πούμε λοιπόν πως με την JJ η αναλογία στις 10 κυκλοφορίες είναι 1 έξοχος δίσκος, 1-2 εξαιρετικοί, κι άλλοι τόσοι ενδιαφέροντες. Λίγο είναι; Βρήκαμε τον έξοχο.

Μέχρι σήμερα οι Parts & Labor ήταν ένα διασκεδαστικό, ιδιαίτερα φασαριόζικο punk pop τρίο από το Brooklyn, ΝΥ. Αυτό που άλλαξε σε αυτόν τον 5ο τους δίσκο (3ο στην JJ) ήταν η αποχώρηση του ντράμερ για να ακολουθήσει το όνειρό του να γίνει συγγραφέας (προφανώς δεν συνδυάζεται η πένα με την μπαγκέτα), η προσθήκη μιας νέας δυάδας (drummer Joe Wong και κιθαρίστρια Sarah Lipstate) στα ιδρυτικά μέλη Dan Friel (φωνή, ηλεκτρονικά) και BJ Warshaw (φωνή, μπάσο) και μια στροφή …αλήθεια, σε πόσες μοίρες υπολογίζεται μια μηχανική μετατροπή;

Εδώ βρίσκεται το βασίλειο του motorik! Γιατί τα νέα ντραμς των P&L παίζουν αυτό το μονότονο, ηχηρό κι επαναλαμβανόμενο 4/4 που κυρίως έπαιζαν τα kraut rock σχήματα – ο όρος που βγαίνει από το motor skill (άκου ενδεικτικά τους Neu!). Πάνω σε αυτό το στέρεο εδαφικό beat οργιάζουν πιασάρικα τραγούδια θορυβώδους ποπ με τείχος κιθάρων και αρμονικά φωνητικά. Η φωνή του Dan Friel (που κυκλοφόρησε και προσωπικό δίσκο φέτος, το Ghost Town) κολυμπάει με πλήρη σταθερότητα σε όλο αυτό το ωκεάνιο ορυμαγδό. Κι επιτέλους, τα παραπάνω χαρακτηριστικά δεν είναι πάντα shoegaze! Κάπως έτσι ήταν το ροκ εντ ρόλ που έπαιζε, όποτε αποφάσιζε, ο Brian Eno, που δοκίμασαν οι Wire στις δεύτερες δόξες τους και οι Hawkwind στις τρίτες λόξες τους. Ένα οργανωμένο χάσιμο, πολύ ποπ για να είναι ροκ, και πολύ noisy για να είναι ποπ. Μια από καιρό χαμένη αίσθηση οικονομίας κυριαρχεί και εδώ: αντί για 15 τραγούδια του δευτερολέπτου, καλύτερα μια γερή 8άδα επιμηκυμένων επών.

Σε ετούτη την ωριμότερη δυνατή στιγμή του σχήματος και πίσω από τα τόσο πιασάρικα tunes υπάρχει ένα αρτ ροκ που ενδιαφέρεται για την αμεσότητα μεν αλλά και την πολυπλοκότητα του ήχου του: η διπλόταστη κιθάρα ακούγεται τετραπλή, όσο για τα samples… το γκρουπ προσκάλεσε φίλους και φανς να στείλουν στην ιστοσελίδα τους κάθε ηχογραφημένο sample του γούστου τους, με ερωτήσεις-εναύσματα, τύπου: «Πώς ακούγονται οι γονείς σας; Τι φοβάστε περισσότερο και τι ήχο έχει αυτό;» Ακούγεται απίστευτο αλλά τα εκατοντάδες απεσταλμένα στοιχεία ενσωματώθηκαν μέσα στα τραγούδια και στις συνδέσεις τους, κολλώντας τα μεταξύ τους και κάνοντας τον δίσκο να κυλάει σαν καταρράκτης, μια κι έξω και κατά πάνω μας.

Οι στιχουργικές εμμονές των P&L δεν έχουν αλλάξει: τριγυρίζουν απειλητικά την εφιαλτική τεχνο-πρόοδο και τις συνακόλουθες μεταβιομηχανικές παράνοιες. Το Nowheres Nigh είναι το αδιαφιλονίκητο σινγκλ και μια υπόμνηση για το πόσο υπέροχα θα φώτιζαν οι πετρελαιοπηγές σε νυχτερινές εκρήξεις, ενώ οι γεωπολιτικές παρατηρήσεις του Satellites αλλά και ο υπόγειος ψυχεδελικός σκελετός του The Ceasing Now καλύπτονται από σχεδόν εθιστικές συνθέσεις, όπως εθιστικός είναι ολόκληρος ο δίσκος, από την αρχή ως το τέλος.

Πρώτη δημοσίευση εδώ.

Advertisements



Σεπτεμβρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Blog Stats

  • 994.727 hits

Αρχείο

Advertisements