Αγαπημένα σας διαχρονικά και σύγχρονα βιβλία.
Η «Αισθηματική αγωγή» του Φλομπέρ άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα τη Λογοτεχνία.
Αγαπημένα σας διηγήματα.
Όταν ήμουν μικρός με είχε ενθουσιάσει ένα διήγημα του Σόμερσετ Μομ το οποίο ονομαζόταν «Ένας άνθρωπος από τη Γλασκώβη».
Πολλοί. Επειδή όμως είναι φίλοι μου, δεν θέλω να πω ονόματα.
Ο Ρασκόλνικοφ. Ο Τζακ Τόρενς από τη «Λάμψη».
Όχι. Ποτέ δεν με απασχόλησε τι έκαναν αφού τελείωσαν τα μυθιστορήματα. Στο κάτω κάτω, αρκετοί από αυτούς δεν επέζησαν!
Τα βιβλία μου τα γράφω στο χέρι πάνω στο κρεβάτι μου και μετά τα αντιγράφω στον Υπολογιστή μου.
Μπήκα στα γράμματα το 1997 με το διήγημα «Το άλλοθι». Στη συνέχεια έγραψα άλλο ένα διήγημα, την «Επιστροφή». Το τρίτο μου διήγημα είδα πως με έπαιρνε να το μεγαλώσω κι έτσι γεννήθηκε το πρώτο μου μυθιστόρημα, «Ραμόν». Θα μπορούσα να πω πως αυτό είναι και το αγαπημένο μου, απλώς επειδή ήταν το πρώτο μου.
Η «Ραγδαία επιδείνωση» είναι η ιστορία τριών ανθρώπων: Του Βασίλη, της Έλιας και της Δήμητρας. Βλέπουμε τον τρόπο που «μπλέκονται» οι ζωές τους και όλους αυτούς που κινούνται γύρω τους.
Το πρώτο βιβλίο του καλού φίλου Δημήτρη Μαμαλούκα «Όσο υπάρχει αλκοόλ, υπάρχει ελπίδα».
Τίποτα.
Δεν με απασχόλησε ποτέ. Μέχρι τα 26 μου δεν περίμενα πως θα γινόμουν συγγραφέας και τώρα θεωρώ πως αυτό που κάνω δεν έχει καμία σχέση η ομοιότητα με τις δουλειές των γονιών μου.
Δημοσίευση και στο mic.gr

