Αλεξάνδρα Μπουσίου – Ήταν ένα ψαρόνι

Επιμονή στην απόφαση, πίστη στο όνειρο

Αδύνατο να μην ξεκινήσω από δυο εικόνες που θυμάμαι από παιδί και έφηβος. Η πρώτη είναι ένας ουρανός γεμάτος ψαρόνια, έτσι όπως φαινόταν από την τζαμόπορτα του δωματίου μου στο διαμέρισμα όπου μεγάλωσα στην Κυψέλη. Πιστά κάθε απόγευμα συγκεκριμένης εποχής, περνούσαν κατάμαυρα (όπως λανθασμένα μου φαίνονταν) σε θεαματικούς σχηματισμούς, έκαναν στάση στον τεράστιο ευκάλυπτο του ακάλυπτου και μετά έφευγαν εξίσου θεαματικά. Ήταν η ώρα που άκουγα μουσικές εκπομπές και τα τραγούδια της απόδρασης έβρισκαν ιδανική έκφραση στο πέταγμά τους. Η δεύτερη: τα πουλιά που στέκουν στο ορθάνοιχτο στόμα μεγάλων ζώων, όπως οι ιπποπόταμοι και οι κροκόδειλοι. Η πρώτη εικόνα παρέμεινε ως απορία γιατί δεν κυκλοφορεί κάποιο βιβλίο με κεντρικό ήρωα επιτέλους ένα ψαρόνι και τελικά λύθηκε μόλις με την εν λόγω έκδοση, την οποία η συγγραφέας εμπνεύστηκε έχοντας δει την δεύτερη εικόνα: ένα πουλί να καθαρίζει το στόμα ενός ζώου! Αν η φύση ρυθμίζει με τέτοιο συνεργατικό τρόπο ανάλογα κρίσιμα ζητήματα, τι συμβαίνει όταν ένα ζώο δεν έχει κάποιον να καθαρίσει το στόμα του από οτιδήποτε ενοχλητικό; Υποθέτω κάτι θα βρίσκουν τα ούτως πανέξυπνα πλάσματα του ζωικού βασιλείου, κάποιον να συνδράμει, κάποια «ιδέα», αλλά, τουλάχιστον στον μυθοπλαστικό κόσμο μπορεί να υπάρξει άμεση ανάληψη σχετικών καθηκόντων από κάποιον; Και από ποιον;

Να λοιπόν που ένα ψαρόνι της υποσαχάριας Αφρικής αποφασίζει να ανοίξει οδοντιατρείο, εις πείσμα των απόψεων ότι ένα … φαφούτικο πλάσμα δεν γίνεται να αποκτήσει τέτοια ιδιότητα. Ετοιμάζει έναν άψογο σχετικό χώρο πάνω σε ένα πλούσιο δέντρο, με πλήρη εξοπλισμό και ταμπέλες και αναμένει. Οι πιο καλοσυνάτοι από τον περίγυρο των ζώων του τονίζουν ότι έπρεπε να το έχει σκεφτεί καλύτερα, άλλοι βρίσκουν ευκαιρία να γελάσουν και να το κοροϊδέψουν. Κάποιοι προτείνουν διάφορες μετατροπές: το παγόνι προτείνει ινστιτούτο ομορφιάς, ο κροκόδειλος ταξιδιωτικό γραφείο, ο ιπποπόταμος γυμναστήριο. Αλλά το ψαρόνι μένει πιστό στη ιδέα του μέχρι που μια μέρα καταφτάνει μια καμηλοπάρδαλη ταλαιπωρημένη από ένα κλαδί ακακίας σφηνωμένο ανάμεσα στα δόντια της! Το ψαρόνι το αφαιρεί και της δίνει πολύτιμες συμβουλές κι ένα ραντεβού μετά από εξάμηνο άντε και οκτάμηνο. Ο πρώτος πελάτης είναι γεγονός, η αρχή έγινε!

Μερικές φορές μπορούμε να πράττουμε κόντρα στα καθιερωμένα και στην κοινή λογική· η γνώμη του περίγυρου συχνά παίρνει μορφή θέσφατου, που μας εμποδίζει κάποια αντίθετη πρωτοβουλία. Όμως όταν πρόκειται για μια ιδέα που δεν ενοχλεί κανέναν, τότε πρέπει να την αφήσουμε να ωριμάσει και να πραγματοποιηθεί, όποια κι αν είναι η συνέχεια. Πρόκειται για την πίστη σε μια προσωπική απόφαση, η οποία πρέπει να υπερβεί την δειλία, την επιφυλακτικότητα, την διαφορετική άποψη των άλλων. Αλλά και η ίδια η πραγμάτωσή της απαιτεί υπομονή, επιμονή, αντιμετώπιση των δυσκολιών και της απογοήτευσης. Σε μια δεύτερη ειδικότερη ανάγνωση, όλα τα παραπάνω αφορούν και την επιλογή ενός επαγγέλματος. Θα ακουστούν πολλές γνώμες αλλά η απόφαση πρέπει να παρθεί από τον άμεσα ενδιαφερόμενο και να λαμβάνει υπόψη τα όνειρα, τις επιθυμίες αλλά και τις ικανότητές του που άλλωστε τις γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο.

Είναι, τέλος, ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ιστορία δεν μας παραδίδεται με την κλασική τριτοπρόσωπη διήγηση αλλά με τον διάλογο δυο άλλων ζώων που δεν βλέπουμε, μέσω ερωταποκρίσεων που αποκαλύπτουν τα στοιχεία ένα προς ένα. Και όπως συμβαίνει πάντα με ανάλογες συνομιλίες, το ένα εξ αυτών τολμάει να εκφράσει και το δικό του όνειρο και χάρη στην επιτυχία του ψαρονιού παίρνει την δική του γενναία απόφαση: ο ασβός θα ανοίξει αρωματοπωλείο! Και, είμαι βέβαιος, η αλυσίδα των σχετικών ιστοριών μπορεί κάλλιστα να μεγαλώνει! Η συγγραφέας δοκιμάζει τέταρτο πεδίο δημιουργίας, μετά την παραγωγή ταινιών, την πολιτιστική διαχείριση ή την οπερατική μουσική και ο εικονογράφος μια ελεύθερη, αφαιρετική, πολύχρωμη και αξιαγάπητη τέχνη.

Εικονογράφηση: Χρήστος Κούρτογλου

Εκδόσεις Κλειδάριθμος, 2023, σελ. 40

Ηλικίες: 4+

Δημοσίευση και στο Πανδοχείο των παιδιών, εδώ.