Αρχείο για 8 Ιουνίου 2009

08
Ιον.
09

Τζων Μ. Κουτσί – Ξένα ακρογιάλια. Κριτικά δοκίμια 1986-1999

Ο επιδραστικότατος νοτιοαφρικανός συγγραφέας, μια από τις μοντέρνες και ριζοσπστικές λογοτεχνικές φωνές, αφήνει στην άκρη τις δικές του λευκές σελίδες για να ασχοληθεί με τις τυπωμένες των άλλων. Εξασκημένος σε εξαιρετικά ενδιαφέροντα δοκίμια (ενδεικτικά: Μίασμα της πορνογραφίας, Λογοκρισία στη Νότιο Αφρική, Δομές της επιθυμίας στη διαφήμιση), εδώ εκθέτει τις ερεθιστικότατες λογοτεχνικές κριτικές του, αποτελώντας την εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τους συγγραφείς να αποφεύγουν να κρίνουν δημόσια τα έργα των συναδέλφων τους ή να τα εκθειάζουν συντεχνιακώς.

Ποιους επιλέγει; Μερικούς μοντερνιστές του 20ού – Κάφκα, Μιούζιλ, Ρίλκε (άλλωστε μαζί με τον Μπέκετ οι βασικότερες δεδηλωμένες επιρροές του), Μπόρχες, λιγότερους κλασικούς (Ντηφόου – μην ξεχνάμε, ο Κουτσί επανέγραψε την ιστορία του Ροβινσώνα από την γυναικεία πλευρά (Μια γυναίκα στο νησί του Ροβινσώνα/Foe, 1996), Ντοστογέφσκι – που χρησιμοποίησε ως ήρωα στον Άρχοντα της Πετρούπολης, 1994) και περισσότερους σύγχρονους, ενεργούς «ανταγωνιστές» πεζογράφους: Α.Σ. Μπάιατ, Σάλμαν Ράσντι, Άμος Όζ, Ναγκίμπ Μαφχουζ, Ντόρις Λέσινγκ. Διαβάζει τα Ημερολόγια του Μιούζιλ ως συγκινησιακή αυτοβιογραφία αλλά και ως δυνάμει λογοτεχνία και την μνημειώδη 1500σέλιδη Κλαρίσσα του Ρίτσαρντσον για να ξαναμιλήσει ακόμα και αιρετικά ή ανορθόδοξα (σε πολλά εισαγωγικά οι όροι) για τα προσφιλή του θέματα του βιασμού και της παρθενίας που την διαπερνούσαν.

Είναι ενδιαφέρουσα η κριτική του στους ολλανδούς Χάρρυ Μούλις και Σες Νότεμπομ που τους γνωρίζουμε κι εδώ από πολλά μεταφρασμένα τους βιβλία. Στην περίπτωση δε του δεύτερου θίγει ένα γενικότερα συζητήσιμο θέμα και παίρνει σαφή θέση: αν αποκαλύπτεις στους αναγνώστες τους τελευταίους απομονωμένους ειδυλλιακούς ταξιδιωτικούς προορισμούς, τότε γίνεσαι ο ίδιος μέρος της τουριστικής βιομηχανίας. Σε αντίστοιχα ακάνθινο θέμα (καθαρή συγγραφική συνείδηση συγγραφή ή πολιτική στράτευση;) περιλαμβάνει την συντοπίτισσα Ναντίν Γκόρντιμερ.

Μην περιμένετε εδώ δυσανάγνωστα κομμάτια. Ο Κ. φωτίζει κάπως αφώτιστες όψεις του έργου ή και του χαρακτήρα των συγγραφέων, γράφει απλά, διηγείται πλοκές, περιγράφει χαρακτήρες, εκφράζεται αυτοβιογραφικά. Κάθε του κομμάτι είναι προσιτό κι ενδιαφέρον. Στο κατεξοχήν δε αυτοβιογραφικό του δοκίμιο για το «Τι είναι κλασικό;», εκθέτει τη δική του προσωπική εξομολογητική άποψη για την έννοια αλλά και την ανιχνεύει μέσω του «κανόνα» της …μουσικής του Μπαχ!

Εκδ. Μεταίχμιο, 2007, μτφ. Αθηνά Δημητριάδου, πρόλογος – επιμέλεια: Άρης Μπερλής, σελ. 366 (J.M. (John Mawell) Coetzee, Stranger shores: Essays 1986-1999, εκδ. 2001). Με πρόλογο του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση.

Πρώτη δημοσίευση: εδώ.

Advertisements
08
Ιον.
09

Στο αίθριο του Πανδοχείου, 4. Δημήτρης Μαμαλούκας

Αγαπημένοι σας διαχρονικοί και πρόσφατοι συγγραφείς.
Όμηρος, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Μπ. Τρέιβεν, Στίβεν Κίνγκ, Γκ. Γκ. Μαρκές, Κάφκα, Μάλαμουντ, τελευταία αγάπησα τον Μουρακάμι…

Αγαπημένα σας διαχρονικά και πρόσφατα βιβλία.
Η Λάμψη, O Ένοικος, O Χρυσός Σκαραβαίος, Ο Πύργος, Καρχαρίες του Γιενς Μπιέρναμπου, Ανεμοσκορπίσματα, Το πλοίο των νεκρών, Το ταχυδρομείο, Ο γηρευτής του χρυσού, Ο βοηθός και το Ενοικιοστάσιο (The tenants) του Μάλαμουντ, Δύο από δύο.

Αγαπημένα σας διηγήματα.
Σχεδόν όλα του Πόε, μερικά του Μπόρχες, Η Κάντιλακ του Ντόουλαν και τα περισσότερα του Κινγκ, κάποια του Τσέχωφ.

Σας έχει γοητεύσει κάποιος σύγχρονος νέος έλληνας λογοτέχνης;
Με έχουν γοητεύσει όταν τα διάβασα Ο Εργένης του Βαγγέλη Ραπτόπουλου και το βιβλίο του Χρήστου Αστερίου Το γυμνό της σώμα και άλλες ιστορίες.

Σας ακολούθησε ποτέ κανένας από τους ήρωες των βιβλίων σας; Μαθαίνετε τα νέα τους;
Δεν τολμάνε να βγουν απ’ το κεφάλι μου. Αλλά κάθε τόσο με πρήζουν να ξαναπρωταγωνιστήσουν. Μερικοί είναι πολύ γκρινιάρηδες κι άλλοι υπερβολικά επίμονοι. Ίσως μια μέρα τους μαζέψω σ’ ένα πλοίο και τους φουντάρω μεσοπέλαγα.

Έχετε γράψει σε τόπους εκτός του γραφείου σας/σπιτιού σας;
Μόνο πρόχειρες σημειώσεις, αντιθέτως όμως διορθώνω πολύ συχνά στα καφέ.

Ποιος είναι ο προσφιλέστερός σας τρόπος συγγραφής; Πώς και πού παγιδεύετε τις ιδέες σας;
Γράφω τις πρώτες, σύντομες σημειώσεις στο χέρι κι έπειτα τις περνάω στον υπολογιστή διορθώνοντας, και κάνοντας πολλές προσθήκες. Φτιάχνω έτσι ένα σκελετό και μετά γράφω το βιβλίο κατευθείαν στον υπολογιστή (το πιο κουραστικό).
Τις παγιδεύω παντού… πολύ συχνά έξω… περπατώντας, στο λεωφορείο, σερφάροντας στο ίντερνετ, βλέποντας μια ταινία, διαβάζοντας ένα βιβλίο… οδηγώντας.

Αγαπημένος ή/και ζηλευτός λογοτεχνικός χαρακτήρας;
Φίλιπ Μάρλοου, Τζακ Τόρρενς, Γκαμπριέλε Αμπάτι, ο αυτοκαταστροφικός ήρωας του Δύο από δύο.

Μια μικρή παρουσίαση/εισαγωγή στο κάθε σας βιβλίο χωριστά [ή για όσα κρίνετε]. Είτε σε μορφή επιγραμματικής παρουσίασης, είτε γράφοντας για το πότε, πώς, υπό ποιες συνθήκες και ποιους πόθους συνεγράφησαν. Τυγχάνει κάποιο περισσότερο αγαπημένο των άλλων;
Όσο περνούν τα χρόνια και τα βιβλία αυξάνονται αγαπάς περισσότερο το πρώτο. Το Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα σημαίνει πολλά για μένα. Δεν περιγράφονται σε λίγες σειρές. Έγινε ταινία, αγαπήθηκε, χαίρομαι γιατί κρατάει αμείωτη τη γοητεία του δέκα χρόνια τώρα, όπως μου λένε αναγνώστες κατά καιρούς. Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού μου πήρε σχεδόν τρία χρόνια για να γραφεί… ήταν ένα μεγάλο στοίχημα, θεωρώ ότι κάποια στιγμή αυτό το βιβλίο θα κάνει καριέρα. Η απαγωγή του εκδότη έχει φανατικό κοινό και ήρωες που θα ξαναπαίξουν. Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα είναι το πιο βιβλιοφιλικό, αγαπήθηκε και πούλησε περισσότερο από όλα μου. Η μοναξιά της ασφάλτου. Μοναξιά μου όλη, όπως οι έρημοι αυτοκινητόδρομοι τη νύχτα.

Τι διαβάζετε αυτό τον καιρό;
Τζων Στάινμπεργκ, χάρτες της Ιταλίας, Classic & Sports car…

Επιλέγετε συγκεκριμένη μουσική κατά την γραφή ή την ανάγνωση; Γενικότερες μουσικές προτιμήσεις;
Προτιμώ ν’ ακούω παλιό κλασικό ροκ και ιταλικά κάθε εποχής. Μπορώ ν’ ακούσω τα πάντα εκτός από μοντέρνα ελληνικά και χέβι μέταλ.
Όταν διαβάζω δεν ακούω μουσική.
Όταν γράφω ακούω ραδιόφωνο από το κινητό με τα ακουστικά ψείρες για να καλύπτω τους εξωτερικούς θορύβους. Κάνω συνεχώς ζάπινγκ αφού οποιαδήποτε ομιλία ή ελληνικός στίχος με αποσυντονίζει. Τώρα αν σας πω ότι με ραπ και μπιτάτα κομμάτια μου κατεβαίνει έμπνευση; Και γράφω βολίδα;

Τι γράφετε τώρα;
Το επόμενο μυθιστόρημά μου κι είμαι ερωτευμένος με την ηρωίδα μου.

Οι εμπειρίες σας από το μπλόγκινγκ (http://mamaloukas.blogspot.com);
Αφήστε καλύτερα…

Δημοσίευση και εδώ.




Ιουνίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Blog Stats

  • 998.347 hits

Αρχείο

Advertisements