Αρχείο για 17 Απριλίου 2009

17
Απρ.
09

Piano Magic – The Troubled Sleep Of (Green UFOs/Dora Dorovitch, 2004)

 

I wrote a novel in my twenties / though it never left my head.

O Glen Johnson δεν έχει κανένα λόγο να ανησυχεί. Πάντα θα βρίσκει «εξωτερικούς συνεργάτες» που θα συνοδοιπορούν μαζί του στις προσωπικότατες καλλιτεχνίες του. Η δε περιπλάνησή τους στον κόσμο του ήχου σχεδόν συμβαδίζει με εκείνη στις διάφορες εταιρείες. Τώρα στην ελάσσονα σπανιόλα Green UFOs, νωρίτερα; Ξεκίνησε με δυο βρετανικές: με το Popular Mechanics (1997) στην i/Che και το Low Birth Weight (1999) στην Rocket Girl. Ταξίδεψε ως την άλλη πλευρά του κόσμου με το Trick Of The Sea στην Darla, ξαναγύρισε στην Rocket για το Artists’ Rifles και την ρετροσπεκτίβα του Seasonally Affective 1996-2000. Ακολουθώντας εκείνο με τον καλύτερο τίτλο αλλά με τις λιγότερο καλές συνθέσεις τους (Writers Without Homes στην 4AD), κάνει μια πρώτη διαφοροποίηση: μείωση του συνεχούς πήγαινε-έλα καλλιτεχνών. Μην ξεχνάμε πως τα διερχόμενα μέλη από Cocteau, Tarwater, Hefner, Czars, τους κατέστησαν ως τους This Mortal Coil των καιρών μας.

Τώρα με 6μελή μπάντα, την ίδια ποικιλία οργάνων και τον εαυτό του μαζί με την Angele David-Guillou των Klima και Ginger Ale στη φωνή, η ατμοσφαιρικότητα είναι το πρώτο ζητούμενο και έχει εξαφανίσει οποιαδήποτε shoegaze ή post-rock ή electronica τάση που είχαν παλαιότερα. Οι τόνοι διατηρούνται χαμηλοί αλλά η αναζήτηση της μελωδικότητας φτάνει ψηλά. Σχεδόν συνομιλούν με μουσικές όπως των Joy Division ή των Cure εποχής Faith («The End Of The Year, Tired Year») και με των Durutti Column (ίδιως στο «Saint Marie») – μ΄αυτούς γίνεται επανειλημμένως. Δε μου βγαίνει απ΄το μυαλό πως ο εύθραστος δημιουργός μας έχει λιώσει και τις κυκλοφορίες της Les Disques Du Crepuscule.

O Glen ήδη από την πρώτη γραμμή δείχνει τις διαθέσεις του: Out of season, out of heart. Επιδιώκει να παίρνει ο ίδιος τη θέση των χαρακτήρων που επινοεί στα κομμάτια του – στο «I Am The Teacher’s Son» μονολογεί τους στίχους που βλέπετε στην αρχή του κειμένου – και έχει δηλώσει πως εξακολουθεί να ακούει τις παλιές ανεξάρτητες, τα πάντα από 4AD, τους Section 25. Το βαθύ αναπάντεχο τέλος του «Luxembourg Gardens» μιλάει από μόνο του. Αγνοώντας τον βρετανικό Τύπο που επιμένει να τους περνάει στα ψιλά ως εκτός τόπου και χρόνου, προτείνει στους υποψήφιους νέους φανς να ξεκινήσουν από εδώ και να πηγαίνουν προς τα πίσω. Εκεί μάλλον σκέφτεται ότι τους περιμένει η χοάνη του Artists’ Rifles που ρούφηξε κι έμενα. Help me warm this frozen heart, εφόσον το ζητάει και σε κομμάτι.

Ο δίσκος βγήκε μεταξύ 2003 και 2004. Μετά από αυτό θα ακολουθήσει το Saint Marie EP την ίδια χρονιά (με την ξεχασμένη ’60s φολκ ηρωίδα Vashti Bunyan, τον Alan Sparhawk των Low και τον Ben Ayres των Cornershop) και το πολυεπίπεδο και όχι σημαντικά διαφορετικό Disaffected, με την ίδια βοκαλίστρια.

Πρώτη δημοσίευση: εδώ.

 




Απρίλιος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Blog Stats

  • 1.009.983 hits

Αρχείο