01
Νοέ.
10

Στο αίθριο του Πανδοχείου, 33. Κυριάκος Αθανασιάδης

 

Αγαπημένοι σας παλαιότεροι και σύγχρονοι συγγραφείς.
Παλαιοί πολλοί. Δεν έχω αλλάξει γούστα από δεκαετίες τώρα. Πολύ ανάκατα, και για να αναφέρω μόνο δέκα: Σαίξπηρ, Κάφκα, Πόε, Ντοστογιέφσκι, Μέλβιλ, Χόθορν, Μαν, Παπαδιαμάντης, Λιούις Κάρολ, Λάβκραφτ. Από συγχρόνους ο Μπόρχες, υπερβολικά. Και ο Μπάροουζ, πάρα πολύ. Από ζώντες (μολονότι δε διαβάζω πολλούς) ο Κόρμακ Μακάρθι. Περισσότερο όμως από καθετί απολαμβάνω την παλπ πεζογραφία τρόμου, κυρίως του πρώτου μισού τού 20ού αιώνα (αλλά και τη σύγχρονη).

Αγαπημένα σας παλαιότερα και σύγχρονα βιβλία.
Το πιο αγαπημένο μου από παλιά: ο «Τρίστραμ Σάντι», περισσότερο κι από τον «Δον Κιχώτη». Σχεδόν όλος ο Ντοστογιέφσκι. Πολλά ακόμα, και μάλιστα και αρκετά «φτηνά» επίσης. Από τωρινά δεν έχω άποψη, δυστυχώς – η γνώση μου της σύγχρονης λογοτεχνίας είναι εξαιρετικά ελλιπής.

Αγαπημένα σας διηγήματα.
Του Πόε. Του Όσκαρ Γουάιλντ. Του Μπράντμπερι. Τα υπέροχα «Βιβλία του Αίματος» του Κλάιβ Μπάρκερ και το συγκλονιστικό «Εργοστάσιο Εφιαλτών» του Τόμας Λιγκότι από σύγχρονα.

Σας έχει γοητεύσει κάποιος σύγχρονος νέος έλληνας λογοτέχνης;
Ο Θανάσης Τριαρίδης, στα αμιγώς λογοτεχνικά κείμενά του.

Σας ακολούθησε ποτέ κανένας από τους ήρωες των βιβλίων σας; Μαθαίνετε τα νέα τους;
Όχι, ποτέ. Ξεχνώ αμέσως ό,τι και να γράψω.

Αγαπημένος ή/και ζηλευτός λογοτεχνικός χαρακτήρας.
Ο Δον Κιχώτης.

Έχετε γράψει σε τόπους εκτός του γραφείου σας/σπιτιού σας;
Όχι, ποτέ.

Ποιος είναι ο προσφιλέστερός σας τρόπος συγγραφής; Πώς και πού παγιδεύετε τις ιδέες σας;
Έγραφα πάντα από την αρχή ώς το τέλος ό,τι έγραφα, χωρίς σκελετό ή σημειώσεις. – Από σκέψεις της στιγμής, τίποτε ιδιαίτερο.

Επιλέγετε συγκεκριμένη μουσική κατά την γραφή ή την ανάγνωση; Γενικότερες μουσικές προτιμήσεις;
Δεν άκουγα τίποτε (κανέναν ήχο) όταν έγραφα. Δεν έχω καμία ιδιαίτερη προτίμηση, είμαι απολύτως άμουσος.

Μια μικρή παρουσίαση/εισαγωγή στο κάθε σας βιβλίο χωριστά. Είτε σε μορφή επιγραμματικής παρουσίασης, είτε γράφοντας για το πότε, πώς, υπό ποιες συνθήκες και ποιους πόθους συνεγράφησαν. Τυγχάνει κάποιο περισσότερο αγαπημένο των άλλων;
«Ιστορίες υπερβολής»: πρωτόλεια διηγήματα, επηρεασμένα από μια μάλλον «γκόθικ» ατμόσφαιρα. «Δώδεκα»: Επιστημονικής Φαντασίας – κάθε Κεφάλαιο είναι γραμμένο σε διαφορετικό ύφος του Φανταστικού. «Μικροί Κόσμοι»: μυθιστόρημα μέσα σε μυθιστόρημα μέσα σε μυθιστόρημα, όλα τους ατελή και, αν μου επιτρέπεται, καθώς καταπιάνονται με επίδοξους συγγραφείς, «φιλολογικού τρόμου». «Το Σάβανο της Χιονάτης»: η προσπάθεια ενός συγγραφέα να γράψει το απόλυτο αριστούργημα. «Το Βασίλειο του Αποχαιρετισμού»: ίδιο θέμα με το προηγούμενο, απλώς εδώ ο συγγραφέας αυτοπροσδιορίζεται ο ίδιος ως έργο τέχνης – το πιο αιματοβαμμένο μου βιβλίο και εξ αυτού και το «πιο αγαπημένο». «Πανταχού Απών»: η ιστορία ενός σίριαλ κίλερ – το πιο παλπ βιβλίο μου και με την περισσότερη «graphic violence».

Θα μας συνοδεύσετε ως την θύρα του τελευταίου σας βιβλίου;
«Κακορραφίες»: πολύ στενάχωρα διηγήματα «φαντασίας και τρόμου», γραμμένα μέσα σε μία εικοσαετία.

Πώς βιοπορίζεστε;
Δύσκολα… Είμαι επιμελητής εκδόσεων από τα είκοσί μου – φριλάνσερ εδώ και έναν χρόνο.

Ασχολείστε επισταμένα με την επιμέλεια λογοτεχνικών κειμένων αλλά και την κριτική λογοτεχνίας. Εργάζεστε με συγκεκριμένο τρόπο; Σας κλέβουν συγγραφικό χρόνο ή εξαργυρώνεται με κάποιο τρόπο;
Η δουλειά μου μου κλέβει πολύ χρόνο γενικώς, αλλά και άλλες δραστηριότητές μου με αποσπούν πολύ από πράγματα που θα ήθελα να κάνω – ουσιαστικά δεν έχω (ή αδυνατώ να βρω) χρόνο για γράψιμο.

Τι διαβάζετε αυτό τον καιρό;
Ντρέπομαι, αλλά τίποτε. Ας πούμε τον «Μέλμοθ» του Μάτσουριν, που επιμελούμαι.

Τι γράφετε τώρα;
Τίποτε, εδώ και καιρό.

Άρης Θεσσαλονίκης. Καλύπτετε καίρια πόστα, όπως της εξέδρας και της μέγιστης ψυχικής εμπλοκής. Πότε θα διαβάσουμε περί αυτών; Έχει (γενικότερα) ο Άρης τη λογοτεχνική κάλυψη που του αρμόζει;
Καμία ομάδα δεν έχει, αλλά δεν πειράζει. Αρθρογραφώ τον τελευταίο χρόνο σε μία εφημερίδα, προσπαθώντας να μιλήσω για τον ΑΡΗ ως Τέχνη και ως «απορία» και «ανάγκη». Το κόρπους των άρθρων αυτών υπερβαίνει τις 300.000 λέξεις, και δεν απασχολείται ιδιαιτέρως με το ποδόσφαιρο καθαυτό – αλλά με τα άλλα που προείπα. Είμαι ευχαριστημένος από τη δραστηριότητά μου αυτή, που άλλωστε τη θεωρώ λογοτεχνική.

Παραμένουμε στα ανοιχτά γήπεδα. Σε γνωστή διαδικτυακή πλατεία βρήκαμε μια δίδυμη φωτογραφία σας με την κιτρινόμαυρη φανέλα, τότε και τώρα. Τι άλλαξε, τι μένει ίδιο;
Τίποτε δεν άλλαξε – και τίποτε δεν έμεινε ίδιο. Δεν είναι ευφυολόγημα, κυριολεκτώ.

Δημοσίευση και εδώ.

Αναρτήθηκε από πανδοχείον στις 7:04 μ.μ.
Advertisements

1 Response to “Στο αίθριο του Πανδοχείου, 33. Κυριάκος Αθανασιάδης”


  1. 1 Οδυσσέας
    Νοέμβριος 3, 2010 στο 2:04 μμ

    Γεια σας! Είμαι δέκα χρονών και έχω διαβάσει όλα τα παιδικά του βιβλία. Το αγαπημένο μου είναι «Μάγος είσαι». Μου άρεσαν και τα καταπληκτικά ποιήματα που υπάρχουν στο βιβλίο αυτό.

    5 αστέρια. .-


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Νοέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Blog Stats

  • 818,159 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: