28
Ιαν.
14

Εντευκτήριο, τεύχος 101 (Απρίλιος – Ιούνιος 2013) [κυκλοφ. Νοέμβριος 2012]

 ΑLayout 1υτό που δεν είχα συνειδητοποιήσει ήταν πως όλοι οι αγαπημένοι μου συγγραφείς ήταν γυναίκες. Τρελαινόμουν για την Γιουντόρα Γουέλτι, Φλάνερι Ο’ Κόνορ, Κάθριν Αν Πόρτερ, Κάρσον ΜακΚάλερς. Υπήρχε μια αίσθηση πως οι γυναίκες μπορούσαν να γράφουν για το φρικαλέο, το περιθωριακό. Έτσι ένιωσα πως αυτή ήταν η δική μας περιοχή, ενώ το δεσπόζον, μεγάλο μυθιστόρημα ανήκε στους άνδρες. Δεν έχω ιδέα πώς απέκτησα αυτή την αίσθηση ότι ανήκω στο περιθώριο, ποτέ δεν εξωθήθηκα εκεί. Ίσως επειδή μεγάλωσα στο περιθώριο. Υπήρχε κάτι σχετικό με τους μεγάλους συγγραφείς που με ξένιζε αλλά δεν ήξερα τι ήταν. Είχα ενοχληθεί πολύ όταν πρωτοδιάβασα Ντ. Χ. Λώρενς. Συχνά με ενοχλούσε η άποψη των συγγραφέων για τη γυναικεία σεξουαλικότητα [σ. 18]…

Alice Munro 1… εξομολογείται η Άλις Μονρό [Alice Munro] στην εκτενή συνέντευξη που παραχώρησε το 1994 στο αμερικανικό περιοδικό Paris Review, μιλώντας για την προσωπική της τέχνη όσον αφορά την γραφή (παρουσίαση και μετάφραση Αλεξάνδρας Σαμοθράκη). Λίγο πιο κάτω ο Τζόναθαν Φράνζεν περι-γράφει την χώρα των θαυμάτων της εν λόγω Αλίκης σε ένα πλούσιο κείμενο που χωρίς περιστροφές θα το χαρακτήριζα ως μια συνηγορία του διηγήματος σε μια διαρκώς ανοιχτή λογοτεχνική δικογραφία. Ο Φράνζεν μας θυμίζει πως μεγάλο μέρος της υψηλότερης πρόσφατης αμερικανικής λογοτεχνίας δημιουργήθηκε σε μορφή διηγήματος. Εκτός από την Μονρό, μας θυμίζει τους Ρέιμοντ Κάρβερ, Λόρι Μουρ, Τζόυς Κάρολο Όουτς, Ντένις Τζόνσον, Γουίλλιαμ Τ. Βόλμαν, Τομπάιας Γουλφ, Άνι Πρου, Τζων Άπνταικ, Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας και τους αμετάφραστους ακόμα στη χώρα μας Lydia Davis, George Saunders, Amy Hempel, David Means, Joy Williams κ.ά. (μτφ.: Χρίστος Κρεμνιώτης).

jonathan franzenΑγαπώ τα διηγήματα γιατί δεν αφήνουν στους συγγραφείς χώρο για να κρυφτούν Σύντομα φτάνω στην τελευταία σελίδα σου και, αν δεν είχες τίποτα να πεις, εξίσου σύντομα θα το ξέρω. / Ακόμη, μου αρέσουν τα διηγήματα γιατί εκτυλίσσονται στο παρόν ή σε ζώσες μνήμες, μοιάζοντας να διαφεύγουν της ιστορικής ορμής που  κάνει τόσα και τόσα σύγχρονα πεζά να είναι ισχνά και αδύναμα. Μου αρέσουν, γιατί απαιτούν το πρώτης τάξεως ταλέντο να ανακαλύπτεις νέους χαρακτήρες και καταστάσεις ενώ λες την ίδια ιστορία ξανά και ξανά. Όλοι οι πεζογράφοι υποφέρουν από την ίδια συνθήκη: να μην έχουν κάτι νέο να πουν, αλλά ειδικά οι διηγηματογράφοι είναι οι πιο ταπεινωτικά υποκείμενοι στη συνθήκη αυτή. Δεν υπάρχει, πάλι, χώρος να κρυφτούν…[σ. 22]

Herta MullerΣτην ευρύτερη ύλη: πεζά των Γιώργου Συμπάρδη, Γιάννη Σκαραγκά, Μάρτυς Λάμπρου, Νίκου Αδάμ Βουδούρη, Χρύσας Φάντη, Καίτης Στεφανάκη, Τομπάιας Γουλφ (μετ.: Γιάννης Παλαβός), Νικ Παπαδημητρίου (μετ.: Γιάννης Θεοδοσίου) και Ποιήματα των Μάρκου Μέσκου, Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου, Γλυκερίας Μπασδέκη, Γιάννη Γκούμα, Χρίστου Κρημνιώτη, Δημήτρη Λεοντζάκου, Γιώργου Κουτούβελα, Μηνά Βλάχου, Αναστάσιου Θεοτόκη. Επίσης, της Βουλγάρας Νάντια Ραντούλοβα (μετ.: Ζντράβκα Μιχάιλοβα), του Ιταλού Φραντσέσκο Γκρατσιάνο (μετ.: Κρεσέντσιο Σαντζίλιο) και του Γάλλου Ερβέ Καρν (μετ.: Δημήτρης Νόλλας). Στα δοκίμια, η ειρωνική μεταφορά στην ποίηση της Κικής Δημουλά (Νάσος Βαγενάς), ο Γιάννης Τσαρούχης (Γιώργος Βέλτσος), η Χέρτα Μύλλερ (Απόστολος Ζιώτας). Και όπως πάντα οι μεστές κριτικές και φωτογραφικές σελίδες. Η λογοτεχνική ενότητα του τεύχος κοσμείται με την ζωγραφική του Απόστολου Βέττα, τα σχέδια του οποίου δεν εικονογραφούν τα κείμενα, όπως γράφει σε σημείωμά του, αλλά συμπάσχουν με το περιεχόμενό τους. Ο Πάνος Θεοδωρίδης, τέλος, ομιλεί και γράφει για την ελληνική έκδοση της αλληλογραφίας Φόρστερ-Καβάφη, διανθίζοντας με ολόδικές τους παραγράφους, όπως στη σελίδα 64:

scan0010c4Έχω πέντε χρόνια να πάω στην Αλεξάνδρεια. Στο αεροδρόμιό της τύχαινε να συνυπάρξω με αρκετούς ανθρώπους υπό απομίμηση των φωτογραφιών του Καβάφη. Μαλλί ή περούκα στίλβουσα με κυματιστό χτένισμα, γυαλάκια όπως του ποιητή, ηλικία μεταξύ 50 και υο, άψογα ντυμένοι έως και τιτίζηδες. Και από την άλλη πλευρά του ελέγχου των διαβατηρίων, καλά διδαγμένοι και μιλώντας ξένοιαστα με τα εκατό τους δόντια, οι ασελγείς νέοι της Αλεξάνδρειας. Να ποζάρουν όπως νόμιζαν πως απαιτεί ο Κώδικας. Και τις επόμενες μέρες, οι ίδιοι ψευδο – Κααγείς σε καφενεία, περιπάτους και σε κομψά στέκια με τουριστικά εισπνεόμενους αργελέδες, με shisha, με τους ίδιους νέους. Μόνο που είδα και ζευγαράκια (αγόρια από αυτά που έπαιζαν με τις δήθεν Καβάφισσες, κορίτσια με μπούργκα) σε δημόσιους χώρους πρωινιάτικα, μαθητούδια πριν το σχολείο να πράττουν στο απόσκιο του πάρκου και στον χαμηλό φραγμό, γρήγορο σάρκας γύμνωμα, τελείως ακατάλληλα για προφυλάξεις. [176 σελ.]

Στις εικόνες: Alice Munro, Jonathan Franzen, Herta Muller και μια παλαια Αλεξάνδρεια από το ιστολόγιο του Εντευκτηρίου.

Advertisements

1 Response to “Εντευκτήριο, τεύχος 101 (Απρίλιος – Ιούνιος 2013) [κυκλοφ. Νοέμβριος 2012]”



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Ιανουαρίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Blog Stats

  • 881,672 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: