Ευρετήριο ονομάτων/δίσκων

Ευρετήριο δισκοπαρουσιάσεων

  1. Alejandro Escovedo – The boxing mirror (2006)
  2. Αlessandro Mannarino – Supersantos (2011)
  3. Αlias – All things fixable (2005)
  4. Alias – Fever dream (2011)
  5. Anderson (Jon)/Wakeman (Rick) – The living tree (2010)
  6. Andrew Bird – Noble beast (2009)
  7. Asobi Seksu – Fluorescence (2011)
  8. Beach House – Teen Dream (2010)
  9. Bent – Ariels (2004)
  10. Beth Gibbons – Out of season (2002)
  11. Bike for three! – More heart than brains (2009)
  12. Blood Axis – Born again (2010)
  13. Brian Wilson – That lucky old sun (2008)
  14. British Sea Power – Man of Aran (2009)
  15. Bye Bye Bicycle – Compass (2009)
  16. Chapelier Fou – 613 (2010)
  17. Clann Zu – Rua (2003)
  18. Clann Zu – Black coats and bandages (2004)
  19. Club 8 – The boy who couldn’t stop dreaming (2008)
  20. Club 8 (II) – The People’s Record (2010)
  21. Concretes –  – S/T (2006)
  22. Danielle de Picciotto & Alexander Hacke – Hitman’s Heel (2010)
  23. Danger Mouse & Sparklehorse –  – Dark night of the soul (2009)
  24. Destroyer – Destroyer’s Rubies (2006)
  25. Destroyer – Kaputt (2011)
  26. Devotchka – 100 Lovers (2o11)
  27. Divine Comedy – Absent Friends (2004)
  28. Ed Harcourt – The beautiful lie  (2006)
  29. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros – From below (2009)
  30. Ennio Morricone w/Dulce Pontes – Focus (2003)
  31. Eric Matthews – The imagination stage (2008)
  32. Flashbulb – Soundtrack for a vacant life (2008)
  33. Flotation Toy Ring – Bluffer’s guide to the flight deck (2005)
  34. Get Well Soon – Vexations (2010)
  35. Gnac– The arrival of the fog (2007)
  36. Glen Campbell – Ghost on the canvas (2011)
  37. Godspeed You! Black Emperor
  38. Gustaf Spetz
  39. Hawkwind
  40. Hidden Cameras
  41. Hooverphonic
  42. I Am Kloot
  43. Jeanne Moreau & Etienne Daho – Le Condamné à Mort (De Jean Genet) (2010)
  44. Νίκος Ξυδάκης
  45. Jackie Leven
  46. Jason Lytle (Grandaddy)
  47. John Frusciante (Red Hot Chilli Peppers)
  48. Josh Ritter
  49. Julee Cruise – The art of being a girl (2002)
  50. Lhasa
  51. Lila Downs
  52. Lykke Li – Wounded rhymes (2011)
  53. Manic Street Preachers – Forever delayed (The greatest hits) (2003)
  54. Maps
  55. Melodium – Petit Jama (2011)
  56. Metro Decay
  57. MGMT
  58. Micah Hinson
  59. Miracle Fortress
  60. Odawas
  61. OMD (Orchestral Manoeuvres in the Dark) – History of modern (2010)
  62. Parts & Labour
  63. Patrick Wolf – Lupercalia (2010)
  64. Peter, Bjorn and John
  65. Phillip Boa and the Voodo Club
  66. Piano Magic
  67. Pieter Nooten – Here is why (2010)
  68. Porcupine Tree
  69. Richard Hawley
  70. Robert Forster (Go Betweens)
  71. Sambassadeur 1
  72. Scanner
  73. Scott Matthew
  74. Sebastien Schuller
  75. Sieben – Star Wood Brick Firmament (2010)
  76. Silver Jews
  77. Soulsavers (Mark Lanegan)
  78. Soundtrack of Our Lives
  79. Spearmint
  80. Spiritualized – Amazing grace (2003)
  81. Spiritualized II
  82. Steve Wilson (Porcupine Tree)
  83. Syd Matters
  84. Telephone Jim Jesus
  85. Ten Kens
  86. The Coral – Butterfly House (2010)
  87. The Dears
  88. The Dears – Degeneration Street (2011)
  89. The Killers
  90. The Lovetones
  91. The Midnight Juggernauts
  92. The Most Serene Republic
  93. The Mummers
  94. The New Pornographers
  95. The Nits – Wool (2000)
  96. The Peth
  97. The Radio Debt
  98. The Walkmen
  99. Tom Waits – Real Gone (2004)
  100. Ulrich Schnauss
  101. Underworld
  102. Urban Native Integrated Nations of Europe (UNITE) – The Gathering of Strangers (2010)
  103. Ute Lemper
  104. World’s End Girlfriend – Seven Idiots (2010)

Περιοδικό Διαβάζω, τεύχος 483 (Μάρτιος 2008)

… είδα ότι ο τύπος της ΕΣΣΔ τα τελευταία δέκα χρόνια της λογοτεχνικής μου δραστηριότητας τα κατέγραψε σε 301 άρθρα. Από αυτά τα εγκωμιαστικά ήταν μόνο τρία, ενώ τα εχθρικά και υβριστικά 298. Αυτά τα τελευταία 298 αποτελούν τον καθρέφτη της ζωής μου ως συγγραφέα. (…) Σας παρακαλώ να λάβετε υπόψη σας ότι το να μη μπορώ να γράφω ισοδυναμεί με το να ζω σαν θαμμένος ζωντανός. (…) Παρακαλώ την κυβέρνηση να δώσει εντολή να εγκαταλείψω την ΕΣΣΔ (…)  Αν όλα όσα έγραψα δεν είναι πειστικά…και με καταδικάσουν σε εφ’ όρου ζωής σιωπή (…) παρακαλώ να μου δώσετε εργασία ανάλογη με την ειδικότητά μου (…) αν όχι (…) να με διορίσετε ως κομπάρσο, αλλά και αν αυτό είναι αδύνατο, τότε διορίστε με ως εργάτη σκηνής (…) γιατί είμαι, την παρούσα στιγμή, αντιμέτωπος με το φάσμα της ανέχειας, την έλλειψη στέγης και τον θάνατο.

 Τα παραπάνω έγραφε το 1930 σε επιστολή του στην Σοβιετική Κυβέρνηση ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ο κορυφαίος συγγραφέας του γκροτέσκου και της ανελέητης σάτιρας, μια από τις πιο αδικημένες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας, στον οποίο είναι αφιερωμένο το τρέχον τεύχος του Διαβάζω.

Αυτός ο μόνιμα εξεγερμένος δημιουργός με τους εκλεπτυσμένους τρόπους και την παράτολμη γραφή και ζωή, που την ημέρα εργαζόταν στον τύπο και το θέατρο και τις νύχτες έγραφε πυρετωδώς τα έργα του, παρέμεινε άγνωστος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του λόγω του ανελέητου πολέμου, ή μάλλον κρυφτού, που του επιφύλασσε η κρατική ηγεσία κι ο ίδιος ο Στάλιν: από τις μυστικές έρευνες στο σπίτι του, την κατάσχεση χειρογράφων και ημερολογίων ως την απόσυρση κάθε θεατρικού του έργου και την πλήρη απαγόρευση δημοσίευσης κάθε άλλου. Ο Μπουλγκάκοφ, στερημένος από κάθε έσοδο από την εργασία του και ακατάπαυστα λοιδωρούμενος από τους λιβέλλους των εφημερίδων, δεν δίσταζε να γράφει επιστολές κατευθείαν στον Στάλιν, ζητώντας μια εξήγηση που, φυσικά, ποτέ δεν έλαβε.

Το πλήρες αυτό αφιέρωμα, που δημιουργεί εντονότατα συναισθήματα, περιλαμβάνει εκτός από ποικίλα βιογραφικά, αυτοβιογραφικά και άλλα κείμενα και σειρά επιστολών όπου διαφαίνεται ανάγλυφα η απεγνωσμένη προσπάθεια του κράτους να εξαφανίσει το όνομά του από οπουδήποτε. Δεν το κατάφεραν, γιατί μπορεί τα έργα του (Η Λευκή Φρουρά, Διαβολιάδα, Τα μοιραία αυγά κ.λπ. και πάνω απ’ όλα Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα – το κατά Μπόρχες μοναδικό μυθιστόρημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας) όσο ζούσε να μην βρήκαν ποτέ το δρόμο προς αναγνώστες ή θεατές, σήμερα όμως θεωρούνται μνημειώδη.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ακόμα η συνέντευξη με τον Reader’s Diggest, έναν από τους πρώτους βιβλιο-blogger στη χώρα μας, που δεν ασχολήθηκε μόνο με βιβλία που αγνοούσε η κριτική, αλλά και έκρινε βιβλία επωνύμων που περνούσαν στο απυρόβλητο.

Οι 164 σελίδες του τεύχους γεμίζουν με ένα Φάκελο περί χάρτινης γεύσης (ο γευσιγνώστης Αλέξανδρος Σακκάς περνάει από το κριτικοσκόπιο 30 βιβλία μαγειρικής και οίνου), συνέντευξη με τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο, τις γνωστές ερεθιστικές στήλες κ.ά. Εγκαινιάζεται, τέλος, μια νέα στήλη που θα ενημερώνει για κόμικς μέσω …κομικς, μια ιδέα που, απ’ όσο γνωρίζω, είναι εντελώς πρωτότυπη.